آتشکده‌های زرتشتیان بنابر مقام و اهمیت بر سه دسته‌اند:

آتش دادگاه که در خانه‌ها افروخته می‌شود و صورت خانوادگی دارد و مراسم تقدیس ندارد. آتش خانواده را جان خانواده می‌دانند. آتش دادگاه را نیز موبدان برپا می‌دارند، اما افراد عادی نیز می‌توانند به خدمت آن بپردازند. معمولاً زرتشتیان متمکن در خانه‌های خود آتش دادگاه را شعله‌ور نگه می‌دارند.

آتش آدران (درب مهر)، از آتش دادگاه برتر است و اختصاص به شهر و بلوکات بزرگ دارد.

آتش ورهرام (بهرام)، اعتبار و اهمیّتش از دو آتش فوق به مراتب بیشتر است و پیوسته باید افروخته بماند. این آتش به عموم مردم تعلق دارد.اکنون در ایران، دو آتش بهرام وجود دارد که یکی در یزد و دیگری در کرمان است. ماهیّت آتش ورهرام متشکل است از پانزده آتش گوناگون و آذرخش آسمانی (یعنی جمعاً شانزده آتش) که عبارتند از: رنگرز، پادشاه یا فرماندار، کوزه‌گر، آجرپز، درویش یا صاحبدل، زرگر، ضرابخانه، آهنگر، اسلحه‌ساز، نانوا، تقطیر، فرمانده ارتش، چوپان، پیشوای دینی، برق آسمان، مرده سوز.